ئاسۆی ڕۆژهەڵات

  دو راهی تاریخی آپوئیسم در کردستان ایران: همزیستی دموکراتیک یا غرق در مرداب ناسیونالیسم سنتی؟ دانلود نسخه پی دی اف https://drive.google.com/file/d/1soQ4AcbscuCnT7Fq-fxbDCc9Nm2JQ-sa/view?usp=sharing بخش اول: پرسش بنیادین؛ ایران زندان ملت‌ها یا  خانه‌ مشترک انسانها؟ پیش از آنکه از «ملت دموکراتیک» سخن بگوییم، پیش از آنکه از «کنفدرالیسم دموکراتیک» و «زن، زندگی، آزادی» دَم بزنیم، باید یک پرسش بنیادین را صادقانه پاسخ دهیم: ایران در نگاه جریان آپویی چیست؟ اگر ایران یک «زندان ملت‌ها» است — یک سازه سلطه‌گر که باید از هم پاشیده شود — آنگاه منطق تفکیک، جداسازی و ائتلاف با هر نیرویی که این هدف را پیش ببرد، حتی راست‌گراترین احزاب ناسیونالیست، توجیه‌پذیر می‌شود. اما اگر ایران یک «چتر تمدنی مشترک» است — فضایی که در آن اقوام گوناگون، از جمله کردها به‌عنوان یکی از معماران اصلی آن، برای بازتعریف قدرت و عدالت مبارزه می‌کنند — آنگاه هر ائتلافی با ناسیونالیسم قومی و هر سکوتی در برابر تخریب زیرساخت‌های مشترک، نه یک تاکتیک، بلکه انحراف از اصول است. جریان آپویی در ایران — پژاک — امروز بر سر این دورا...

  نقد ساختاری لومپنیسم سیاسی در بستر احزاب سنتی راستگرای کردستان   امین سحربین دانلود نسخه پی دی اف https://drive.google.com/file/d/1hdqwtpM8sbu3sHxrM6-REhGi53gIpZmx/view?usp=sharing   پیشگفتار: این مقاله به نقد ساختاری لومپنیسم سیاسی راست سنتی در بستر احزاب کلاسیک کردستان می‌پردازد. از جمله این احزاب عبارتند از: حزب دموکرات کردستان عراق (PDK) شورای ملی کرد سوریه (ENKS) و حزب دمکرات کردستان ایران( PDKI ) که همگی تحت فرمانروایی عشیره‌ بارزانی قرار دارند. مسعود بارزانی رئیس این عشیره نیز بنا به سنت روسای عشایر گذشته کردستان مجری سیاستهای حکام منطقه و اکنون بیشتر آنکارا است.   این نوشتار نشان می‌دهد که چگونه این جریان‌ها با تلفیق ناسیونالیسم قومی و ساختارهای پیشامدرن، به مانعی اساسی در برابر دموکراسی‌سازی و توسعهٔ متوازن تبدیل شده‌اند. تحلیل حاضر بر سه محور اصلی استوار است: پایگاه طبقاتی لومپن‌بورژوازی و نوفئودالیسم، گفتمان عاطفی‌محور و سفسطه‌آمیز، و عملکرد ضد دموکراتیک و حذف‌گرایانه . لومپنیسم سیاسی :   در تحلیل سیاسی معاصر، " لومپنیسم " برای توصیف ...

دو راهی تاریخی آپوئیسم در کردستان ایران: همزیستی دموکراتیک یا غرق در مرداب ناسیونالیسم سنتی؟         دانلود نسخه پی دی اف https://drive.google.com/file/d/11s4NDhBc9pkxyHKTU-M9A0uUau0v8o_t/view?usp=drive_link   مقدمه: ملت دموکراتیک یا ناسیونالیسم سنتی مبتنی بر خون و خاک؟ جریان آپویی با تکیه بر اندیشه‌های متأخر عبدالله اوجالان و نقد بنیادین ساختار «دولت–ملت»، با ارائه مفاهیم نوینی چون «ملت دموکراتیک»، «کنفدرالیسم دموکراتیک» و فلسفه «زن، زندگی، آزادی» ادبیات سیاسی خاورمیانه را غنای خاصی بخشید. تجربه روژاوا ( ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۵) تا پیش از توطئه‌های امپریالیستی و ارتجاع منطقه‌ای، نمونه‌ای عینی از کارکرد شوراهای محلی، همزیستی چندقومیتی و عدالت اجتماعی را به‌عنوان بدیلی برای دولت‌های مرکزی و تمرکزگرا ارائه داد . اکنون پرسشی حیاتی پیش روی ماست: آیا شاخه ایرانی این جریان (پژاک) همچنان با مبانی نظری اولیه‌اش سازگار است، یا به‌تدریج از «ملت دموکراتیک» فاصله گرفته و به سمت ناسیونالیسم سنتی و ائتلاف با نیروهای هویت‌محور قومی سوق ...